Konkurs BSL
Jednym z elementów Międzyuczelnianych Inżynierskiech Warsztatów Lotniczych jest  rywalizacja zespołów studenckich z różnych uczelni w konkursie na projekt Bezzałogowego Statku Latającego.
   Studenckie konkursy projektowe jako forma edukacji stosowane są z powodzeniem od wielu lat na uczelniach zagranicznych. O ile jeszcze kilkanaście lat temu modele latające były głównie zabawą dla pasjonatów, to obecnie dzięki miniaturyzacji Bezzałogowy Aparat Latający można wyposażyć w wiele sensorów pozwalających na realizację wielu misji wojskowych i cywilnych. Projekt takiego bezpilotowca obejmuje zagadnienia wielu dziedzin: mechaniki lotu, konstrukcji, technologii, sterowania, nawigacji, transmisji sygnałów, analizy obrazu i innych. Jest okazją do wykorzystanie i zweryfikowanie wiedzy i umiejętności nabywanych w trakcie technicznych studiów lotniczych.
Zespoły studenckie w ramach realizacji projektu konkursowego muszą przejść przez cały cykl tworzenia statku powietrznego począwszy od projektu koncepcyjne przez projekt konstrukcyjny ,budowę prototypu ,oblot i próby w locie, które pozwalają zweryfikować czy początkowe założenia projektowe zostały spełnione. Jest to też doskonała szkoła pracy zespołowej.


konkurs1 konkurs2

 
W ramach konkursu oceniane są:
 - dokumentacja techniczna BSLa,
 - umiejętność przedstawienia projektu w ramach trwającej 45 minut prezentacji,

 - lot i praktyczna realizacja postawionego zadania.

konkurs3 konkurs4



Lotnicze konkursy studenckie na świecie
Program studiów na kierunku Lotnictwo i Kosmonautyka kładzie główny nacisk na przekazanie przyszłemu inżynierowi wiedzy z zakresu przedmiotów podstawowych, pozwalającej na rozwiązywanie problemów technicznych z wielu dziedzin, których kompilacją jest latający statek powietrzny. Konsekwencją tego jest jednak fakt, iż problem „samolotu w całości” pojawia się przed studentami dopiero na końcu studiów. Dla wielu studentów zamiłowanych w lotnictwie jest to trudne do zaakceptowania – odseparowanie od problematyki związanej bezpośrednio z budową samolotów powoduje osłabienie motywacji , a nawet zniechęcenie do kontynuowania studiów.
By zmienić tę sytuację można zaangażować studentów w projekty konkursowe wymagające przejścia przez cały cykl tworzenia statku powietrznego począwszy od projektu koncepcyjnego przez projekt konstrukcyjny, budowę prototypu, oblot aż do prób w locie pozwalających zweryfikować, czy początkowe założenia projektowe zostały spełnione.
Studenckie konkursy projektowe jako forma edukacji stosowane są z powodzeniem od wielu lat na uczelniach zagranicznych. Oto kilka przykładów:

SAE AERODESIGN są zawodami projektowymi dla studentów kierunków lotniczych, organizowanymi corocznie przez amerykańskie stowarzyszenie inżynierów Society of Automotive Engineers (SAE). Głównym zadaniem stojącym przed zawodnikami jest zaprojektowanie i zbudowanie modelu latającego zdolnego do podniesienia jak największego ładunku. Co roku regulamin zawodów jest modyfikowany poprzez zmianę ograniczeń projektowych, co zmusza startujące drużyny do szukania nowych dróg do zwycięstwa. W konkursie tym od wielu lat z powodzeniem uczestniczą ekipy z wydziału MEiL Politechniki Warszawskiej.
(Strona
http://students.sae.org/competitions/aerodesign/ )

AIAA Design/Build/Fly są zawodami projektowymi organizowanymi przez American Institute of Aeronautics and Astronautics. Głównymi sponsorami tych zawodów są znane firmy lotnicze Cessna i Raytheon Missile System. Zespoły studenckie przygotowują dokumentację projektową, oraz wykonują i demonstrują w locie osiągi modelu RC z napędem elektrycznym, zdolnego wykonać kilka zróżnicowanych zadań, które co roku są zmieniane. Przykładowo w roku 2006 model miał przenieść w kadłubie 3 rodzaje ładunku: 48 piłeczek tenisowych, 2 2-litrowe butelki po napojach napełnione wodą, lub klocek drewniany 100x100x600 mm ważący 3,6 kg.
(Strona
http://www.aiaadbf.org/ )

-AUVSI UAV Students Competition to konkurs organizowany przez Association for Unmanned Vehicle Systems International oraz marynarkę wojenną USA przy wsparciu wielu firm m in. Lockheed Martin, Northrop Grumman. Studenci mają zaprojektować I wykonać bezzałogowy aparat latający, który autonomicznie wykona hipotetyczną misję na potrzeby komandosów: doleci po zadanej trasie w rejon docelowy w którym ma przeprowadzić identyfikacje i podanie współrzędnych obiektów a następnie powrót do bazy.
(Strona
http://www.navair.navy.mil/pma263/seafarers/default.htm )

AIR CARGO – konkurs organizowany przez europejskie stowarzyszenie studentów lotnictwa EUROAVIA. Jest to europejski odpowiednik amerykańskiego konkursu AERODESIGN na projekt udźwigowca.
(Strona
http://aircargochallenge.net )

MAV Competition – zawody mikrobezpilotowców o rozmiarach do 0,5 metra i masie startowej poniżej 0,5 kg. Zawody są połaczone z konferencją na temat najmniejszej klasy bezpilotowców. Dotychczas odbywaja się na przemian we Francji i w Niemczech.
(strony internetowe EMAV 07-
http://www.mav07.org/; EMAV-08 - http://www.dgon.de/emav2008.htm )

UAV Challange - Outback Rescue - zawody bezpilotowców organizowane w Australii. Zadanie polega na odnalezieniu zaginionego na pustkowiu człowieka i dostaczenie mu butelki z wodą
(strona internetowa UAV Outback Chalange 2010 - http://www.uavoutbackchallenge.com.au/2010/ )


O ile jeszcze kilkanaście lat temu modele latające były głównie zabawą dla pasjonatów, to obecnie dzięki miniaturyzacji Bezzałogowy Aparat Latający można wyposażyć w wiele sensorów pozwalających na realizację wielu misji wojskowych i cywilnych. Projekt takiego bezpilotowca obejmuje zagadnienia wielu dziedzin: mechaniki lotu, konstrukcji, technologii, sterowania, nawigacji, transmisji sygnałów, analizy obrazu i innych. Jest okazją do wykorzystanie i zweryfikowanie wiedzy i umiejętności nabywanych w trakcie technicznych studiów lotniczych. W celu zapewnienia autonomii BAL wymaga zastosowania autopilota i komputera pokładowego co jest domeną specjalistów od osprzętu lotniczego. Takie wyposażenie nie jest konieczne w przypadku modeli udźwigowców.

Budowa małych bezpilotowców nie wymaga rozbudowanego zaplecza warsztatowego jak to ma już miejsce przy budowie nawet prostych szybowców czy lekkich samolotów - dzięki temu jest realna nawet w skromnych warunkach uczelnianych.

Polski konkurs na studencki Bezzałogowy Aparat Latający
Na tym tle można przedstawić założenia do konkursu przeprowadzanego w ramach Międzyuczelnianych Inżynierskich Warsztatów Lotniczych. Pierwsza wersja regulaminu dla konkursu została opracowana w 2005 roku przez mgr inż. Jarosława Hajduka, absolwenta wydziału MEiL PW, który brał podczas studiów udział w zawodach SAE AERODESIGN, a obecnie również pracuje przy bezpilotowcach.
W pierwotnej wersja regulaminu zadaniem konkursu było opracowanie systemu, wykorzystującego niewielki bezzałogowy aparat latający, który powinien wyszukać z powietrza i określić współrzędne geograficzne charakterystycznego obiektu w oznaczonym rejonie poszukiwań o wymiarach 1 km x 1km. Obszar poszukiwań znajduje się poza polem widzenia operatorów systemu. Poszukiwanym obiektem była tablica o wymiarach 1,5mx1,5m w kolorze białym i czarnym krzyżem na środku.
Bezpilotowiec musiał spełnić następujące wymagania techniczne:
  • maksymalna masa startowa 5 kg
  • maksymalny rzut poziomy obrysu gotowego do startu BAL powinien mieć wymiary umożliwiające zmieszczenie go w polu kwadratu o boku długości 1500 mm.
  • w stanie gotowym do transportu płatowiec BAL musi zmieścić się w pojemniku transportowym o wymiarach wewnętrznych 1000 x 300 x 350 mm.
  • BAL musi być wyposażony w system spadochronowy zapewniający wyhamowanie prędkości lotu i lądowanie z prędkością pionową nie większą niż 7 m/s.

W kolejnych edycjach konkursu były wprowadzane pewne poprawki w regulaminie:

Dyskusja nad kształtem konkursu i regulaminu tochy sie na forum SMIL. Zainteresowanych konkursem prosimy o włączenie się do tych prac. Zatwierdzenie regulaminu przewidziane jest na luty 2009 tak aby ekipy z początkiem semestru letniego mogły przystąpić do właściwych prac nad modelami konkursowymi.


W edycji konkursu 2010 zostały wydzielone dwie klasy: NORMALNA i OTWARTA. Wymagania dla klasy NORMALNEJ są zgodne z wymaganiami z poprzednich edycji.
W klasie OTWARTEJ dopuszczone jest stosowanie autopilotów komercyjnych i nie ma wymogu gabarytowegodlaskrzyni transportowej.

Kolejne wersje regulaminu:

Kolejne propozycje w przygotowaniu

W zwiazku z dużą popularnoscia wielowirnikowców zdecydowaliśmy się na zorganizowania konkursu równiez w tej kategorii



Wyniki dotychczasowych edycji konkursu:


Konkurs BSL 2005
1. Politechnika Wrocławska (projekt PWr-1)

Konkurs BSL 2006
1. Politechnika Warszawska (PW-OSA)
2. Politechnika Wrocławska (PWr-1)
3. Politechnika Rzeszowska (PR-1)

Konkurs BSL 2007
1. Politechnika Warszawska (PW-OSA)
2.
Politechnika Rzeszowska (PR-2)
3.
Politechnika Wrocławska (CiW-1)

Konkurs BSL 2008
1. Politechnika Warszawska (PW-OSA)
2. Politechnika Rzeszowska (PR-3)

Konkurs BSL 2009
1. Politechnika Rzeszowska (PR-5 Wiewiór)
2. Politechnika Warszawska KNL-MelAvio (PW-OSA)
3. Politechnika Warszawska SAE (PW-SAE-Adeli)
4. Politechnika Wrocławska (PWr-Grot)
5. Politechnika Białostocka (PB-1 Podlasky)

Konkurs BSL 2010
1. Politechnika Rzeszowska (PR-5 Wiewiór +)
2. Politechnika Warszawska (PW-SAE-Adeli-2)
3. Politechnika Białostocka (PB-2 Gwiazda Wschodu)
4. Politechnika Wrocławska (PWr-Balsa)
5. Politechnika Poznańska (PP-1 Kojot)

Konkurs BSL 2011
1. Politechnika Rzeszowska (PR-9 Tukan)
2. Politechnika Warszawska (PW-OSA-2011)
3. Politechnika Wrocławska (PWr-Balsa2)
4. Politechnika Gdańska (PG Heweliusz)

Konkurs BSL 2012
1. Politechnika Warszawska (PW-OSA-2012)

2. Politechnika Gdańska (PG CHiP-5 "PCV")
3. Politechnika Śląska (POLSL HF-1"Orzeł")
4. Politechnika Rzeszowska (PR BSL-X1)
5. TZN Częstochowa (Bzyk2)

Konkurs BSL 2013
1. Politechnika Warszawska - SAE-KNL- (PW-OSA-2013)
2. Politechnika Warszawska - MELavio - (PW - Rekin)
3. Politechnika Rzeszowska - EuroAvia - (PR BSL-X1)

Konkurs BSL 2014
1. Politechnika Warszawska - (PW-OSA-2014)
2. Wojskowa Akademia Techniczna - (Challenger v2)
3. Politechnika Poznańska - projekt (PP2 Kestler)